خانه برندگان لاتاری داستان خواندنی برندگان لاتاری نیویورک

داستان خواندنی برندگان لاتاری نیویورک

6 ثانیه خوانده شده
دیدگاه‌ها برای داستان خواندنی برندگان لاتاری نیویورک بسته هستند
153
برندگان لاتاری

وقتی لو آیزنبرگ Lou Eisenberg برنده لاتاری نیویورک در سال ۱۹۸۲ با کرتیس شارپ Curtis Sharp ملاقات کرد، بلافاصله فهمید که آنها می‌توانند دوست‌های خوبی باشند.

برندگان لاتاری نیویورک همه چیز را از دست دادند به جز دوستی‌شان

آغاز دوستی شارپ و آیزنبرگ

شارپ تعمیرکاری از نیوآرک، جکپات ۵ میلیون دلاری برنده شده بود، دقیقاً یک سال پس از این که آیزنبرگ موفق به کسب همین مقدار جایزه شده بود که در آن زمان بیشترین میزان در تاریخ لاتاری نیویورک بود.
آیزنبرگ به یاد می‌آورد: «از آنجا که من در سال ۱۹۸۱برنده ۵ میلیون دلار شده بودم به مراسم لاتاری کرتیس دعوت شدم».
«من به او علاقمند شدم زیرا مرا به یاد خودم می‌انداخت. او یک لباس رسمی پوشیده بود و یک ترانه خواند. کرتیس همسرش را در یک بازو و معشوقه‌اش را در بازوی دیگرش داشت».
آنچه قرار بود یک دیدار سریع و احوالپرسی باشد به رفاقتی تبدیل شد که یک عمر دوام آورد و همانطور که بعداً خواهید دید بسیار طولانی‌تر از برد آنها بود. آیزنبرگ اکنون ۹۰ ساله و شارپ ۸۰ ساله است و هر دو از طبقه یقه آبی‌ها به جمع میلیونرها پیوستند و دوباره به وضعیت ابتدایی بازگشتند و حال در تلاشند تا اهداف خود را برآورده کنند.
آیزنبرگ به نشریه پست گفت: «در پایان، من او را دارم او مرا دارد اما هیچ کدام پول نداریم.»
شارپ افزود: «ما داستان‌های خود را داریم و حداقل هفته‌ای یک بار با هم تماس‌های تلفنی داریم. ما همیشه با هم صحبت می‌کنیم در طول دوران ثروتمندی با یکدیگر بودیم و اکنون در زمان ورشکستگی هم با هم هستیم».

برندگان لاتاری
آیزنبرگ ۵۳ ساله و در بروکلین زندگی می‌کرد و ۲۲۵ دلار در هفته برای تعویض لامپ دستمزد می‌گرفت هنگامی که بلیط شش رقمی خود را از سوپر مارکتی در میدتاون در نوامبر ۱۹۸۱ خریداری کرد و برنده شد. وی پس از کسر مالیات، نخستین قسط از اقساط ۲۰ ساله خود را به مبلغ ۲۰۰،۰۰۰ دلار دریافت کرد و کار خود را ترک کرد. او در کنفرانس مطبوعاتی که توسط لاتاری نیویورک برگزار شد گفت: « ۵۳ سال است که نان می‌خورم. در حال حاضر می‌خواهم کیک بخورم».
در طول یک شبانه روز «لوی خوش شانس» به یک سلبریتی مشهور تبدیل شد و به عنوان یک مهمان به برنامه «شوی شبانه با جانی کارسون» دعوت شد. یک سال بعد مقامات لاتاری از آیزنبرگ خواستند که در مهمانی جکپات شارپ که در آن زمان ۴۴ ساله بود، شرکت کند.
آیزنبرگ به یاد می‌آورد: «آنها از من خواستند كه به او كمك كنم. من اولین یهودی‌ای بودم که ۵ میلیون دلار در لاتاری نیویورک برنده شدم و او اولین سیاه پوستی بود که ۵ میلیون دلار در لاتاری نیویورک برنده شده بود و ما هر دو افرادی سختکوش بودیم ».
شارپ در نیوورک زندگی می‌کرد و در هفته ۳۰۰ دلار به عنوان یک تعمیرکار دریافت می‌کرد. او از یکی از دوستانش خواسته بود برای او بلیت لاتاری را از فروشگاهی در نزدیکی ترمینال اتوبوس بندرگاه خریداری کند.
پس از برد، شارپ هم مانند آیزنبرگ دریافت سالیانه را انتخاب کرد.
وی می‌گوید: «این جایزه به مدت ۲۰ سال و مبلغ ۲۳۹،۰۰۵ دلار در سال بود». دریافت سالانه وی بیشتر از آیزنبرگ بود زیرا شارپ در جرسی زندگی می‌کرد و مالیات کمتری نسبت به دوستش در نیویورک می‌پرداخت. هنگامی که مقامات لاتاری متوجه شدند که این دو برنده چقدر شبیه هم هستند از آنها برای چند تبلیغ لاتاری محلی استفاده کردند.
بعد از اینکه تبلیغات تمام شدند این دو همچنان به دیدار و گفتگو درباره دنیای برندگان لاتاری پرداختند. آیزنبرگ در مورد سفرهای تفریحی خود به پاریس و قمار در لاس وگاس صحبت کرد. او همچنین در مورد داستان طلاق از همسر قبلی، همسر جدید و جوانش و متعاقباً طلاق از وی صحبت کرد. وی به شارپ گفت که پرداخت نفقه به دو زن، بیش از نیمی از جایزه وی را از بین برده است. او مجبور شد برای یکی از طلاق‌های خود، خانه‌اش در برایتون را تحویل دهد. وی افزود: «وقتی دوستان و همسایگان از من پول می‌خواستند با روی خوش قبول می‌کردم زیرا همیشه چک بعدی در راه بود».
شارپ دقیقاً می‌دانست که دوستش چه می‌گوید. چندین طلاق و یک سری ماشین‌های گرانقیمت پول شارپ را از بین بردند و البته مقداری پول هم در کازینوها از بین رفت. شارپ با وجود اینکه هشت سال دیگر به کار خود ادامه داد تا بتواند از حقوق بازنشستگی برخوردار شود، اذعان داشت که مشروبات الکلی و مواد مخدر زیادی مصرف کرده است.
او همچنین به دوستان و خویشاوندان زیادی پول می‌داد. نکته مورد علاقه شارپ اهدای کمک مالی به خیریه‌ها بود و او یک بار برای کمک به قربانیان قحطی اتیوپی، مبلغ ۱۵۰۰۰ دلار هزینه کرد.
شارپ گفت: «پول می‌آمد و می رفت. اما نه من و نه لو فکر نمی‌کردیم که تمام شود».
شارپ و آیزنبرگ به گروهی از برندگان لاتاری تعلق دارند که از فرش به عرش و از عرش به فرش رفته‌اند.

لاتاری

برندگان لاتاری بدشانس

اولین آدامز Evelyn Adams مشهور که نه تنها یک بار بلکه دو بار در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ برنده لاتاری نیوجرسی شد و ۵.۴ میلیون دلار دریافت کرد و اکنون در ۶۴ سالگی به سختی زندگی را می‌گذراند. او سال ها پیش پول خود را از بین برد، عمدتاً با قمار و دادن آن به کسانی که از وی کمک می‌خواستند.
او سال ۲۰۰۴ در مصاحبه‌ای گفت: « من کسی هستم که لباسش را هم به افراد نیازمند می داد و این اتفاقی است که افتاده.»
دختر وی بعدها به نشریه پست گفت که وی در یک کانکس در نیوجرسی زندگی می‌کند.
یکی دیگر از این گروه برندگان ورشکسته ویلیام باد William Bud بود که در سال ۱۹۸۸ برنده جایزه ۱۶.۲ میلیون دلاری لاتاری پنسیلوانیا شد و چندان خوش شانس نبود. باد که برادرش یک بار به جرم تلاش برای قتل وی و به ارث بردن پولش دستگیر شده بود در سال ۲۰۰۶ و سن ۶۶ سالگی در اثر بیماری درگذشت. او در آن زمان با استفاده از کمک هزینه غذایی زندگی می کرده است.
جک ویتاکر Jack Whittacker از ویرجینیا پس از کسب جایزه ۳۱۴.۹ میلیون دلار از لاتاری پاوربال در سال ۲۰۰۲، برنامه های بزرگی در سر داشت. وی تصمیم گرفت تا مبلغ ۱۱۳ میلیون دلار یکجا دریافت کند. اما ظرف پنج سال، ویتاکر همۀ ثروتش را روی سرمایه گذاری‌های بد خراب کرده بود و کازینوی سزار آتلانتیک به دلیل چک بی محل از او شکایت کرد.

اولین آدامز

وضعیت فعلی

آیزنبرگ و شارپ هرگز تصور نمی‌کردند که پول برای آنها مشکلی باشد زیرا آنها انتظار نداشتند برای مدت طولانی زنده بمانند.
آیزنبرگ گفت: «من شروع به دریافت اقساط سالانه در ۵۳ سالگی کردم. پیش خودم فکر کردم که من احتمالاً تا ۷۳ سالگی بیشتر زنده نخواهم بود. چرا باید برای پس از آن برنامه ریزی کنم؟».
شارپ ضمن تأیید صحبت های آیزنبرگ می گوید: «با سبکی که من زندگی می کردم انتظار عمری طولانی نداشتم. اما اکنون اینجا هستم».
آنها گفتند که هیچ یک برای پیری خود پولی پس انداز نکرده بودند. ماه‌ها پس از پرداخت نهایی به آیزنبرگ در سال ۲۰۰۱، وی ورشکسته شد و در یک خانه سیار زندگی می‌کرد. او اکنون به شرط کمک به مراقبت از دختر معلول عمه خود در خانه وی زندگی می‌کند.
آیزنبرگ گفت که وی حدود ۱۸۰۰ دلار در ماه از تأمین اجتماعی و بازنشستگی ناچیزی دریافت می‌کند.
وی گفت: «من غذای زیادی دارم و هر چیزی که بخواهم فراهم است اما وقتی بیرون می‌روم، فقط ۳۰ یا ۴۰ دلار پول نقد دارم.»
شارپ گفت که او هنوز هم مقدار زیادی از حقوق بازنشستگی ماهیانه خود را به دیگران می‌دهد و زندگی بسیار ساده‌ای را پشت سر می‌گذارد. وی گفت: «اگر کسی به چیزی احتیاج داشته باشد، من کمک می‌کنم».
نه آیزنبرگ و نه شارپ از پستی و بلندی های ناشی از ثروتمند شدن پشیمان نیستند.
آیزنبرگ برای تولد ۹۰ سالگی خود در ماه آوریل به منزل شارپ در فلوریدا رفت. دوست دختر ۶۶ ساله وی گفت: «ممکن است این آخرین جشن تولد او باشد و تنها چیزی که او می خواست این بود که این روز را با کرتیس بگذراند».
شارپ برای بهترین دوستش هدیه مناسبی داشت. بلیط های لاتاری!
شارپ گفت که او ۱۵ دلار برای خرید بلیط پاوربال، مگا میلیونز و بلیط لاتاری محلی هزینه کرده است ولی برنده نشده اند اما هفته بعد دوباره تلاش می‌کنند زیرا نزدیک بوده برنده شوند.

منبع:ان وای پست

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در برندگان لاتاری
نظرات بسته شده است.

بررسی کنید

آیا شماره‌های لاتاری تصادفی هستند؟

هنگام انتخاب شماره‌های لاتاری، بازیکنان برای انتخاب مجموعه‌ای از «اعداد شانس» یا انتخاب اع…